Schrijfsels over lezen en schrijven.
Op deze pagina kun je elke 14 dagen een stukje verwachten over boeken, lezen, schrijven, schrijvers.
Ik hoop je daarmee te inspireren.
- 1. 12 januari 2026
Enthousiasme, leesgedachten en schrijfplezier.
Vanaf het moment dat ik kan lezen en schrijven geniet ik van allebei. Daardoor heb ik nu, op mijn 70ste, aardig wat weggelezen. Als ik over boeken praat, krijg ik vaak reacties op mijn enthousiasme: het lukt me soms te inspireren tot lezen.
Dat is de eerste reden voor dit schrijven.
Een andere reden is dat ik graag schrijf. Voor gelegenheden, voor mijn eigen plezier, om iets moois en creatiefs te maken, om een ingrijpend verhaal te vertellen en soms om iets moeilijks te verwerken of mijn kijk erop te veranderen.
Ik hoop dat deze stukjes een onderdeel worden van dat schrijven met plezier.
Nog een andere reden is dat ik het leuk vind om te vernemen hoe anderen hetzelfde boek ervaren, maar ik wil niet bij een leesclub, omdat ik dan ik niet kan kiezen wat ik op dat moment wil lezen.
Ik lees niet snel en hecht aan eigen keuze, die ook nog eens bij het moment moet passen.
En de vierde reden tot slot:
Lezen en schrijven hebben mij zo vaak zo veel gebracht, dat ik het tijd vind daarover iets te vertellen.
Pretentieloos en hopelijk om te inspireren.
Hoe ga ik dat aanpakken?
Wat ik niet mooi blijk te vinden of heb gevonden, laat ik achterwege. Ik ga geen enkele schrijver onderuithalen: smaken verschillen nu eenmaal.
Ik hou van gulle, aanstekelijke reacties op boeken en op schrijvers, die het meestal van heel erg hard en heel gedreven werken moeten hebben.
Wat ik ook achterwege laat: feelgood, thrillers, science fiction. Dat heeft met smaak en met een keuze binnen beperkte leestijd te maken.
Ik lees het liefst literatuur, romans, poëzie, kinderliteratuur, autobiografieën en soms toneelstukken.
Dus daarover ga ik schrijven.
Het worden met nadruk geen recensies, maar persoonlijke verhaaltjes over wat het boek, of soms ook de schrijver, voor mij betekent of heeft betekend.
Als ik een boek heel mooi heb gevonden, wil ik het altijd even in mijn handen houden. Alsof ik zo het verhaal een kan laten voortduren of de personages bij me kan houden.
Ik hou daarom het meest van fysieke boeken en nog allermeest van hardcovers, maar die zijn er niet altijd.
Als je de stukjes wilt lezen: meld je aan via deze website of kijk er gewoon elke 14 dagen even rond.
Als je reageert is dat echt leuk en welkom.
Heel veel inspiratie en leesplezier gewenst!
——————————————-
- 2. 24 januari 2026
Jean Baptiste Andrea.
Al heel erg lang houd ik een ‘boekenboekje’ bij. Daarin schrijf ik beknopt waar het boek over ging en wat ik ervan vond. Intussen ben ik aan het derde boekje bezig.
Die boekenboekjes hebben me al menig boek laten herlezen en gelukkig blijk ik mijn eigen mening aardig trouw. Soms blijkt een vroeger gelezen boek toch echt gedateerd.
Ik verzamel werk van schrijvers die ik heel goed vind. Daar kom ik later op terug. Ik wil nu beginnen met de nieuwste verzameling:
Jean Baptiste Andrea.
Een schrijver die me de laatste tijd alle andere boeken liet overslaan.
Ik begon met ‘Waak over haar’ en was meteen verkocht.
Een prachtige hardcover. En belangrijker: wat een zeldzaam mooi taalgebruik en wat een beeldende kracht gaat er van het verhaal uit. Het is meer dan origineel: de wendingen, de personages, voor wie niets menselijks vreemd is.
In dit boek wordt een arme jongen een talentvolle beeldhouwer, maar zijn leven gaat bepaald niet over rozen.
Een onmogelijke liefde, hij is een dwerg, zijn eigenzinnige keuzes en herhaalde inzinkingen kleuren zijn pad.
Ik vond het spannend, ontroerend, poëtisch en weergaloos mooi geschreven. Het is droevig, maar dat maakt helemaal niet uit om er met volle teugen van te genieten.
Dus ik besloot meteen een volgende aan te schaffen: ‘Duivels en heiligen’. Ik vond nog een hardcover. (Nu moet je moeite doen om er nog een te vinden.) Zijn voorlaatste boek, althans van degene die vertaald zijn.
Dezelfde prachtige stijl, een verhaal dat me nog meer raakte. Over een internaat voor weesjongens. Mijn vader was wees vanaf zijn vierde jaar en groeide, gescheiden van zijn zussen, op in een weeshuis in Amsterdam. In zijn geval bij nonnen die bepaald niet pedagogisch geschoold waren.
In dit boek krijg je een uitgebreid en wreed beeld van de katholieke aanpak van toen. Het speelt zich af in Zuid-Frankrijk.
Hoe de jongens daar samen overleven is zo mooi ingeleefd weergegeven en zo ingrijpend voor en over hun vriendschap. De beelden en indrukken zijn heftig en staan op mijn netvlies getekend.
Ik ben blij dat Martine Woudt deze beide boeken zo fantastisch heeft vertaald: de stijl komt zo ongelooflijk goed tot haar recht. Groot compliment voor haar wat mij betreft.
Over de derde en vierde roman van deze schrijver, die hij dus beide eerder schreef, het volgende schrijfsel.
———————–